Overleven in een houd
Door SVEN LUTTICKEN
James Croak is een representant van wat Tom Wolfe smalend intensive care unit art noemt – kunst waarin het lichaam en zijn zwakke, bedreigde kant centraal staat. Op de expositie van Croak in galerie De La Tour die de programmatische title Suggestions for survival draagt, is dan ook een wand bedekt met kranteknipsels over enge virussen en moord en verminking. Tussen de knipsels zijn foto’s opgehangen van sculpturen van Croak, zoals die in de rest van de galerie te zien zijn.

De aanleiding voor Cradle camouflage was een bericht in The New York Times over een vrouw die haar baby om het leven had gebracht door middel van elektrische schokken. Het beeld bestaat uit een van hars gevormde hond, die aan een kant is opengereten, waardoor is te zien dat er in zijn innerlijk plaats is voor een klein kind. Aldus gecamoufleerd, is de gedachte, had de baby van de vrouw uit het krantebericht het kunnen overleven.

Elders hangen een soort ruimtepakken die met steentjes zijn bedekt – een gat voor het hoofd is de enige opening in deze survivalconcons. Bij de ingang staan sombere Dirtmen, anonieme mannen met een schop in de handen en geheel door aarde bedekt.
Some zijn de beelden van Croak fascinerend, maar vaak stoort een wat al te gelikte uitvoering en een zeker effectbejag. Elke stroming wordt op den duur verkitscht: het heeft er alle schijin van dat Croak dit met de intensive care unit art doet.

Katrien Gottlieb